Такія словы сказала, звяртаючыся да беларусаў, саветнік кіраўніка ДНР па ахове здароўя, экс-міністр аховы здароўя ДНР, урач акушэр-гінеколаг Вольга Даўгашапка ў тэлеперадачы “Маркаў. Нічога асабістага”, якая ішла нядаўна па АНТ. Праўда, госця пачала фразу яшчэ са слоў “калі ласка”. А перад гэтым заклікала, гледзячы з экрана проста ў вочы нам, беларусам: “Захавайце свайго прэзідэнта, захавайце сваю краіну”.
Думаю, што многія глядзелі перадачу. І чулі аповед, якія жахі перажывалі, пачынаючы з 2014 года, жыхары Данбаса. Як яго народныя апалчэнцы, лічы, з голымі рукамі (ну, былі ў каго пісталет, у каго вінтоўка) на блокпастах выходзілі насустрач украінскім танкам, каб затрымаць, не дапу- сціць гібелі жанчын, дзяцей, старых, інвалідаў, якія заставаліся ў гарадах і сёлах у іх за спіной. Загінулі апалчэнцы. А ўкраінскія танкі расстралялі мірных жыхароў у Марыупалі, якія выйшлі на ўрачыстасць 9 Мая. Да наземнай ваеннай тэхнікі, што несла смерць людзям Данбаса, падключылася паветраная. З 2018 года знішчальнікі ўкраінскіх узброеных сіл бамбілі мірныя гарады і сёлы паўднёва-ўсходніх рэгіёнаў. Расказвала госця з Данбаса, як украінскія нацысты прывязалі да танка сына кіраўніка аднаго з населеных пунктаў і цягалі па вуліцах, пакуль той не памёр. Як падрываюцца людзі на варожых маленькіх, але шматлікіх “пялёстках”: даросламу адрывае пальцы, а вось дзеці застаюцца без ног, без рук. Я раней пісала, што ўкраінскія нацысты спалілі зажыва людзей у адэскім Доме прафсаюзаў. Не так даўно даведалася, што і ў Марыупалі спалілі — міліцыянераў, якія адмовіліся ісці расстрэльваць мірную дэманстрацыю ў Дзень Перамогі.Усё гэта нагадвае злачынствы фашыстаў на тэрыторыі Беларусі ў час Вялікай Айчынай вайны. Здзекавацца, забіваць, паліць, “ваяваць” з мірнымі грамадзянамі — вось такую задачу выконвалі ўкраінскія, літоўскія, латышскія, польскія бандыты ў нас пад эгідай гітлераўскіх галаварэзаў. Споры карычневай чумы зноў прараслі, і ўсе ўбачылі іх “плады” ва Украіне. Вялікай бядой стаў абстрэл тэрыторый, непадкантрольных Кіеву, снарадамі з абяднёным уранам. Іх узброеным сілам Украіны паставіла Вялікабрытанія, тое ж абяцаюць зрабіць ЗША.
— Што значыць “абяднёны” ўран?! — абураецца Вольга Даўгашапка. — Гэта — уран, радыяцыя, смяртэльная небяспека, велізарнае таксічнае ўздзеянне на чалавека, які, калі і застаецца жыць, траціць свае рэпрадукцыйныя функцыі, не можа нарадзіць патомства. Прытым церпяць людзі і з аднаго, і з другога боку.
Суразмоўцы ўзгадалі бамбёжку Штатамі Японіі ў 1945-м, бамбёжку авіяцыяй НАТА Югаславіі ў 1999-м і цяжкія вынікі ўздзеяння радыяцыі. Гэта — генацыд народаў, якія не хочуць пераходзіць у знешняе падпарадкаванне Захаду — ЗША, Вялікабрытаніі і іх сатэлітам. І Зяленскаму амерыканскія палітыкі адвялі ролю забойцы ўкраінскага народа. Свайго народа.
“Нацыяналізм спрабавалі адрадзіць ва ўсіх былых савецкіх рэспубліках. Ва Украіне гэта ўдалося. Беларусь сумела захаваць свой нейтралітэт, абараніць мараль, рэлігію, абараніць грамадства ад заходняй інтэрвенцыі”.
Ілля Ківа,
экс-дэпутат Вярхоўнай рады Украіны, кіраўнік антыфашысцкага
руху “Патрыёты за жыццё”.
Сёлета, 8 верасня, жыхары Данбаса святкавалі 80-годдзе вызвалення сваёй тэрыторыі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. У страшных 40-х яны адстаялі свабоду. І зараз Прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін, віншуючы з юбілеем, пажадаў гэтак жа адстаяць сваю зямлю, культуру, мову, спадчыну ў барацьбе з неанацызмам і бандэраўшчынай.
Маршал Савецкага Саюза Георгій Жукаў успамінаў” “Для стараннай падрыхтоўкі наступлення да Дняпра ў нас не было магчымасці. У войсках адчувалася вялікая стомленасць ад бесперапынных баёў. Адчуваліся некаторыя перабоі ў матэрыяльна-тэхнічным забеспячэнні. Але ўсе мы, ад салдата да маршала, гарэлі жаданнем хутчэй выкінуць ворага з нашай зямлі, вызваліць шматпакутны ўкраінскі народ з-пад цяжару прыгнёту акупантаў, якія свае няўдачы на франтах вымяшчалі на безабаронным мірным насельніцтве”.
А ва Украіне цяпер “аддзячылі” за гэта вялікаму палкаводцу — знеслі яго бюст.
Спецслужбы Захаду падса- дзілі жыхароў Заходняй і Цэнтральнай Украіны на русафобскую ідэалогію, як на наркотык. Фонд Сораса на працягу 30-і гадоў там добра папрацаваў, толькі “дабро” яго нечалавечае. Накіраванае на аслабленне, разбурэнне дзяржаўнасці і пераход краіны пад знешняе ўпраўленне. Як і здарылася з Украінай. Гэтак жа было спачатку і ў Беларусі. Шчупальцы заходняга спрута апляталі (салодкімі пасыламі, грашовымі падачкамі, абяцаннямі высокіх пасад, віл на Лазурным беразе і г.д.). Толькі кіраўніцтва нашай краіны адмовілася ад паслуг галоўнага фінансіста “каляровых рэвалюцый”.
З-за нашага сённяшняга міру і дастатку на захадзе шалеюць ад злосці. Ім не патрэбна Беларусь багатая, самадастатковая. Тыя, хто яшчэ верыць у амерыканскія пячэнькі — здыміце шоры з вачэй, паглядзіце на Украіну. Гэта толькі яе ўжо экс-міністр абароны Рэзнікаў за перыяд расійскай спецыяльнай ваеннай аперацыі павялічыў сваё багацце да 1,3 млрд долараў, а цяпер адпачывае на яхце ў цёплых марскіх водах. прэзідэнт Зяленскі адмыў сабе нямала на далейшае бязбеднае жыццё, ды яшчэ сёй-той з вярхушкі, і дзеці іх усіх жывуць за мяжой. І яшчэ: кампанія “Украінскія бранятанкавыя тэхналогіі” ў 2022 годзе павялічыла аб’ём продажу сваёй прадукцыі на 12500 % у параўнанні з аб’ёмам рэалізацыі за год да ваеннага канфлікту ва Украіне. Ваенна-прамысловы комплекс нажываецца на смерці. А простыя людзі гінуць на фронце — толькі пад Бахмутам палягло больш 70 тысяч украінскіх салдат. Гінуць у жылых кварталах пад снарадамі. Украіна стала ваенным антырасійскім таранам. ЗША прымусілі яе, Еўропу адстойваць іх інтарэсы на ўкраінскай тэрыторыі. Тое ж было б і ў Беларусі, калі б у 2020-м мы не выстаялі.
На жаль, у нас сустракаюцца людзі, якія недаверліва ставяцца да таго факта, што вайна на Данбасе ідзе з 2014 года. Парадокс. Італьянская мастачка Федэрыка Васелі восем гадоў піша партрэты апалчэнцаў, герояў Данбаса, некаторыя з іх былі забіты яшчэ ў 2015-м. Гаворыць: “За апошнія восем гадоў Данбас пацярпеў ад недапушчальнай несправядлівасці пры садзейнічанні Захаду, і абавязак кожнага з нас зрабіць так, каб наш голас быў пачуты! Я кажу праўду пры дапамозе пэндзляў і фарбаў”. Італьянскі бізнесмен Эніё Бардоста, яго землякі-валанцёры дапамаглі жыхарцы Горлаўкі Ганне Т. устанавіць пратэз замест рукі, якую тая страціла пры ўдары па жылым квартале ўкраінскай ракеты. Жанчына страціла не толькі сваю руку — страціла дачку, мужа, дом. Італьянцы прапанавалі камітэту прысудзіць ёй Нобелеўскую прэмію міру: Ганна — як сімвал шматпакутнага народа Данбаса. У камітэце адмаўчаліся. “Але хоць даведаліся праўду”, — рэзюміравалі добрыя людзі з Апенін. Італьянцы ведаюць, што касцёр вайны ўспыхнуў ва Украіне пасля майдана 2014 года, а некаторыя беларусы не ўпэўнены (мусіць, засядзеліся ў інтэрнэце, а дзяржаўныя СМІ яны ігнаруюць). Або можна пачуць: “Ну і навошта тую СВА было пачынаць?! Львоў, такі прыгожы горад, разбу- раць…”. А нічога, што ў ходзе канфлікту на паўднёвым усходзе Украіны за ўсе гады па стане на канец чэрвеня 2021 года загінулі 13,5 тысячы чалавек, гінулі дзеці?!
Ва Украіне ідзе вайна ў гарачай фазе. Беларусь супраць- стаіць інфармацыйнай і эканамічнай. І што нам трэба рабіць? Чытайце ў загалоўку.
Дарэчы, Вольга Даўгашапка — украінка па нацыянальнасці, жыхарка Данецка. Любіць свой горад, які не пакінула падчас вайны з неанацыстамі, бо яго трэба абараняць. І верыць: брудная пена чужой ідэалогіі схлыне і Украіна зноў стане квітнеючай, дружалюбнай.
Верым і мы, што хутка
на ўкраінскай зямлі
“ўсталюецца бясцэнны
і такі патрэбны ўсім людзям добрай волі мір”,
як падкрэсліў Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ў віншаванні
брацкаму ўкраінскаму народу
з Днём Незалежнасці.
(Пастанова аб дзяржаўнай незалежнасці была прынята парламентам Украіны напрыканцы жніўня 1991 года).
Тамара ПРАЛЬ-ГУЛЬ,
заслужаны журналіст
Беларускага саюза
журналістаў.